Główny / Artretyzm

Skolioza kręgosłupa: objawy, rodzaje, konsekwencje i powikłania

Artretyzm

Prawdopodobieństwo rozwoju i progresji skoliozy kręgosłupa wzrasta w okresie intensywnego wzrostu - w wieku 4-6 i 10-14 lat. U dziewcząt chorobę rozpoznaje się 4-7 razy częściej niż u chłopców. Jej niebezpieczeństwo tkwi w bezobjawowym przebiegu. Dlatego skolioza często występuje na końcowych etapach rozwoju, kiedy leczenie zachowawcze jest nieskuteczne. W takich przypadkach wykonuje się chirurgiczne prostowanie kręgosłupa.

Co to jest skolioza kręgosłupa

Ważne jest, aby wiedzieć! Lekarze są zszokowani: „Istnieje skuteczny i niedrogi lek na ból stawów”. Przeczytaj więcej.

Skolioza to trwałe trójpłaszczyznowe zniekształcenie kręgosłupa pochodzenia wrodzonego, nabytego lub pourazowego. Jego krzywizna jest obserwowana w płaszczyźnie bocznej. Następnie dochodzi do skręcenia kręgów, co wzmacnia fizjologiczne krzywizny kręgosłupa..

Skolioza nie jest zaburzeniem postawy. Tę ostatnią można skorygować, rozwijając stereotypy ruchowe, wzmacniając mięśnie pleców, korygując ortopedię. Skolioza wymaga kompleksowego leczenia przez cały okres intensywnego wzrostu..

Rodzaje patologii

Skolioza jest strukturalna i niestrukturalna. Te ostatnie charakteryzują się mniej wyraźną deformacją - obserwuje się skrzywienie boczne bez trwałego skręcenia kręgów. Patologię klasyfikuje się również zgodnie z kierunkiem skrzywienia kręgosłupa..

Skolioza prawostronna

U pacjentów z dolegliwościami w jednej z części kręgosłupa w większości przypadków wykrywa się skoliozę prawostronną. Rozpoznawany jest u około 70% pacjentów. Na skutek przemieszczenia kręgosłupa w prawo, zaburzona jest praca narządów wewnętrznych, zwłaszcza układu krążenia i oddechowego.

Skolioza lewostronna

Skolioza lewostronna jest diagnozowana znacznie rzadziej niż skolioza prawostronna. Najczęściej patologię lokalizacji przeważnie klatki piersiowej stwierdza się u kobiet. Ze względu na bezobjawowy przebieg skoliozę lewostronną zwykle wykrywa się przypadkowo podczas instrumentalnej diagnostyki innych schorzeń, np. Osteochondrozy.

Stopień choroby

Nasilenie przebiegu patologii zależy nie tylko od charakteru i nasilenia objawów, ale także od zastosowanych metod leczenia. Odpowiada on określonemu stadium skoliozy wykrywanej na zdjęciu rentgenowskim.

I stopień

Na początkowym etapie kąt skrzywienia kręgosłupa w płaszczyźnie bocznej nie przekracza 10 stopni. Klinicznie patologia objawia się pochyleniem, asymetrią talii. Podczas badania zewnętrznego lekarz odkrywa, że ​​ramiona pacjentów znajdują się na różnej wysokości. Podczas ruchu i spoczynku pacjent mimowolnie opuszcza głowę, aby skompensować wynikające z tego obciążenia. Zdjęcia rentgenowskie pokazują lekkie skręcenie kręgów.

II stopień

Patologia II stopnia nasilenia charakteryzuje się skrzywieniem kręgosłupa pod kątem od 11 do 25 stopni. Nawet gdy zmienia się pozycja ciała, jego krzywizna pozostaje niezmieniona. Po stronie skrzywienia wyraźnie widać opadanie kości miednicy, asymetrię trójkąta talii i kontury szyi. W okolicy klatki piersiowej znajduje się wypukłość, aw okolicy lędźwiowej tworzy się gęsty i zaokrąglony grzbiet mięśniowy. Zdjęcie rentgenowskie pokazuje skręt kręgów.

III stopień

Na tym etapie kąt krzywizny odpowiada 26-50 stopniom. Oprócz typowych objawów stopnia 2 obserwuje się wybrzuszenie przednich łuków żebrowych i tworzenie wyraźnie określonego garbu żebrowego. Występuje również osłabienie mięśni brzucha, przykurcze (ograniczenie ruchów biernych), cofanie żeber. Wyraźne jest skręcenie kręgów na zdjęciach radiograficznych.

IV stopień

W przypadku choroby o 4 stopniach nasilenia kręgosłup jest zakrzywiony pod kątem większym niż 50 stopni. Nasilenie wszystkich tych objawów klinicznych jest znacznie zwiększone. Garb żebrowy staje się większy, w strefie wklęsłości żebra opadają mocniej. Odnotowuje się znaczne kompensacyjne rozciągnięcie mięśni szkieletowych kręgosłupa.

Różnice w dotkniętym obszarze

W kręgach i ortopedii skoliozę klasyfikuje się w zależności od lokalizacji strefy maksymalnego skrzywienia kręgosłupa. To często decyduje o nasileniu objawów, a także o charakterze powikłań, które się pojawiają..

Cervicothoracic

Górna część piersiowa, czyli szyjno-piersiowa, nazywana jest skoliozą, w której górna część łuku skoliotycznego (kąt skoliozy) znajduje się na poziomie 4 i 5 kręgów piersiowych z przedłużeniem do odcinka szyjnego. W miarę postępu patologii w okolicy lędźwiowo-krzyżowej tworzy się łuk kompensacyjny..

Piersiowy

Skolioza piersiowa (piersiowa) jest zlokalizowana w okolicy klatki piersiowej na poziomie 7-8 kręgów. Charakteryzuje się głównie prawostronną skrzywieniem kręgosłupa. Patologia postępuje szybko, często staje się przyczyną niepełnosprawności człowieka.

Lędźwiowo-piersiowy

Skolioza piersiowo-lędźwiowa (lędźwiowo-piersiowa) z lokalizacją wierzchołka łuku skoliotycznego na poziomie 10, 11 i 12 kręgów piersiowych. Prawostronny dół strumienia przypomina patologię klatki piersiowej. Lewostronny rozwija się wolniej, a jej objawy nie różnią się intensywnością.

Lędźwiowy

Skolioza lędźwiowa (lędźwiowa) charakteryzuje się umiejscowieniem górnego kąta łuku w strefie 1-2 kręgu lędźwiowego. U pacjentów zwykle rozpoznaje się lewostronną postać uszkodzenia kręgosłupa. Charakterystyczną cechą patologii tej lokalizacji jest rzadka znacząca krzywizna. Nawet choroba drugiego stopnia nasilenia jest wykrywana tylko na podstawie wyników prześwietlenia.

Lumbosacral

Skolioza lędźwiowo-krzyżowa (lędźwiowo-krzyżowa) jest najrzadszym rodzajem choroby. Górna część łuku skoliotycznego znajduje się na poziomie dolnych kręgów lędźwiowych.

Przyczyny występowania

U 80% pacjentów nie można określić przyczyny skoliozy. W innych przypadkach choroby już obecne w organizmie służą jako bodziec do rozwoju patologii. W zależności od czynników etiologicznych skoliozę klasyfikuje się następująco:

  • traumatyczne, stają się konsekwencją uszkodzenia układu mięśniowo-szkieletowego - złamania, zwichnięcia, zerwania więzadeł, ścięgien, mięśni;
  • blizny, powstają w wyniku proliferacji grubych tkanek włóknistych, pozbawionych czynności funkcjonalnej;
  • miopatyczny, rozwija się z powodu uszkodzenia mięśni przez miopatię, postępującą dystrofię i inne patologie;
  • neurogenne, wywołane przez neurofibromatozę, jamistość rdzenia, poliomyelitis;
  • metaboliczne, pojawiają się z powodu zaburzeń metabolicznych, niedoboru w organizmie niektórych substancji, w tym pierwiastków śladowych.

Przyczyną skoliozy osteopatycznej są wrodzone anomalie w rozwoju kręgosłupa, na przykład niezamknięcie łuków kręgów lędźwiowych. Operacje usunięcia guzów, wyraźna różnica w długości nóg może wywołać patologię.

Objawy choroby

Charakterystyczne objawy skoliozy pojawiają się stopniowo wraz z postępem. Na początkowym etapie rozwoju nie ma bólu. Nie występuje przez długi czas, ponieważ uruchamiane są mechanizmy kompensacyjne, które stabilizują kręgosłup podczas ruchu. To w mięśniach odczuwa się ból spowodowany ich silnym, ciągłym przeciążeniem. W przypadku skoliozy o 3-4 stopniach nasilenia klinika jest pogarszana przez naruszenie pracy narządów wewnętrznych w wyniku ich ucisku przez zdeformowaną klatkę piersiową.

Oznaki skrzywienia w różnych częściach kręgosłupa

Naczynia krwionośne i korzenie kręgosłupa znajdują się wzdłuż kręgosłupa. Te ostatnie unerwiają nie tylko krążki międzykręgowe, tkanki miękkie, ale także narządy wewnętrzne. Dlatego skręcenie kręgów powoduje zmniejszenie czynnościowej czynności układu oddechowego, sercowo-naczyniowego, żołądkowo-jelitowego. Skolioza pewnego odcinka ma swoje specyficzne objawy..

Rodzaj skoliozy kręgosłupaCharakterystyczne objawy patologii
CervicothoracicChoroba szyjno-piersiowa objawia się różnym poziomem obręczy barkowej, kręczem szyi, deformacją kości czaszki z asymetrią twarzy, silnymi bólami głowy. Z jego komplikacją przez naruszenie funkcji rdzenia kręgowego obserwuje się silną krzywiznę okolicy klatki piersiowej
PiersiowyPodczas badania pacjentów z patologią klatki piersiowej lekarze ujawniają asymetrię nie tylko kręgosłupa, ale także pasów i obręczy barkowej. Typowe objawy to nieprawidłowości w pracy serca, płuc, powstawanie garbu żebrowego, bolesność pleców w okolicy łopatek, znaczna sztywność
Lędźwiowo-piersiowyKlinicznie, skolioza lędźwiowo-piersiowa objawia się silnym zgarbieniem, tworzeniem się garbu żebrowego i bólem pleców. W wyniku zakłócenia pracy narządów wewnętrznych może wystąpić duszność, bladość skóry, osłabienie, zmęczenie
LędźwiowyWiodącymi objawami patologii lędźwiowej są zmiany postawy i ciągnięcie, bolący ból w dolnej części pleców
LumbosacralW badaniu zewnętrznym pacjenta ze skoliozą lędźwiowo-krzyżową wyraźnie widać zniekształcenia kości krzyżowej i miednicy. Występuje asymetria obręczy miednicy, skrócenie jednej nogi względem drugiej. Pacjenci skarżą się na uciskający, tępy ból pleców, nasilający się po długim spacerze lub wzmożonej aktywności fizycznej

Manifestacje skoliozy u dzieci

Ponieważ dziecko nie skarży się na ból, dyskomfort w plecach, rodzice muszą zwrócić uwagę na następujące charakterystyczne objawy skoliozy:

  • jedno ramię jest wyższe niż drugie;
  • w pozycji stojącej z rękami przyciśniętymi do boków odległości między nimi a talią są różne;
  • podczas pochylania się do przodu skrzywienie kręgosłupa jest bardziej wyraźne.

Innym typowym objawem patologii jest asymetryczne ułożenie łopatek. Jeden z nich jest bardziej wklęsły, bliżej kręgosłupa, wystaje.

Z którym lekarzem się skontaktować

Skolioza jest leczona przez ortopedów i kręgowców. W przypadku bólu pleców można również skonsultować się z lekarzem ogólnym - terapeutą. Przepisze wszystkie niezbędne testy diagnostyczne, w tym prześwietlenia. Po wykryciu skrzywienia kręgosłupa pacjent zostanie skierowany na dalsze leczenie do lekarzy o węższych specjalizacjach..

Diagnostyka

Nawet „zaniedbane” problemy ze stawami można wyleczyć w domu! Pamiętaj tylko, aby smarować go raz dziennie..

Oprócz zewnętrznego badania pacjenta, wyników szeregu testów funkcjonalnych, radiografia jest najbardziej pouczająca w diagnostyce skoliozy. Najpierw badanie przeprowadza się w pozycji stojącej, następnie - w pozycji leżącej z umiarkowanym rozciąganiem w celu dokładniejszej oceny skrzywienia kręgosłupa.

Technika opracowana przez Cobba pomaga obliczyć kąt łuku skoliotycznego. Najpierw rysuje się dwie linie równolegle do płytek końcowych zdrowych kręgów na zdjęciu rentgenowskim wykonanym w projekcji czołowej, a następnie mierzy kąt między nimi.

Leczenie choroby jest długotrwałe, dlatego w celu monitorowania jej wyników wymagane są częste badania. Aby nie zwiększać ekspozycji na promieniowanie, stosuje się bezpieczniejsze metody diagnostyczne. Zwykle uciekają się do trójwymiarowego badania z użyciem czujnika ultradźwiękowego lub kontaktowego, optyczno-optycznego pomiaru profilu pleców, skoliometrii Bunnella.

Jak leczyć skoliozę

Terapia powinna być terminowa, kompleksowa i stała. Ma na celu wyeliminowanie przyczyny skrzywienia kręgosłupa, nadanie mu pozycji fizjologicznej oraz zapobieganie postępowi patologii. Aby wyeliminować objawy, w razie potrzeby stosuje się miejscowe i ogólnoustrojowe środki przeciwbólowe, środki zwiotczające mięśnie i leki poprawiające krążenie krwi.

Gorset

W okresie intensywnego wzrostu gorsety służą do stabilizacji struktur kręgosłupa. Noszenie tych urządzeń ortopedycznych przyczynia się do prawidłowego rozłożenia obciążeń na wszystkie części kręgosłupa oraz zmniejszenia jego patologicznej ruchomości. Przy wyborze modelu lekarz bierze pod uwagę lokalizację wierzchołka łuku skoliotycznego.

Pacjentom można przepisać bandaże podtrzymujące i korygujące, fotele, korektory postawy klatki piersiowej i piersiowo-lędźwiowej, gorsety Milwaukee, ortezę.

Urządzenia ortopedyczne są wskazane do ciągłego noszenia w ciężkich skoliozach. A przy chorobie 1-2 stopni są używane tylko w ciągu dnia..

Fizjoterapia

Pomocnicze metody leczenia to elektrostymulacja mięśni pleców, magnetoterapia, laseroterapia, terapia falami uderzeniowymi, promieniowanie ultrafioletowe, terapia UHF. Można również przepisać elektroforezę z witaminami z grupy B, chondroprotektorami, środkami znieczulającymi.

Ćwiczenia

Codzienna realizacja zestawu ćwiczeń, opracowanego przez lekarza fizjoterapeutę, pozwala na poprawę postawy, wzmocnienie gorsetu mięśniowego pleców oraz przyspieszenie ukrwienia chorego kręgosłupa. To najskuteczniejsza metoda leczenia i zapobiegania skoliozie. Przy wyborze ćwiczeń bierze się pod uwagę lokalizację choroby, stadium i formę jej przebiegu, wiek pacjenta oraz jego sprawność fizyczną.

Fizjoterapia

Im częściej pacjent jest zaangażowany, tym większy efekt terapeutyczny ćwiczeń fizjoterapeutycznych. Pierwsze szkolenia zawsze odbywają się pod okiem lekarza terapii ruchowej. Monitoruje wydolność wysiłkową, pokazuje, jak prawidłowo dozować obciążenia, aby nie spowodować mikrourazów dysków i kręgów. Następnie możesz to zrobić w domu z obowiązkowym przestrzeganiem wszystkich zaleceń lekarskich..

Przybliżony zestaw ćwiczeń

Rozgrzej się przed rozpoczęciem podstawowych ćwiczeń. Musisz chodzić po pokoju, unosząc wysoko kolana, pochylać się do przodu, do tyłu, na boki. Lekarze rehabilitacyjni zalecają na tym etapie płytkie przysiady i wypady, a także okrężne obroty głowy. Jakie ćwiczenia są najbardziej skuteczne w przypadku skoliozy:

  • usiądź, rozłóż szeroko nogi, pochyl się najpierw na jedną stronę, a następnie na drugą, starając się jak najdalej włożyć ręce za plecy;
  • stań ​​na czworakach, zaokrąglij plecy, pochyl głowę, a następnie pochyl się, unosząc podbródek;
  • połóż się, zapnij palce za głową. Pochyl się do przodu, unosząc nogi i próbując sięgnąć łokciem do przeciwległego kolana.

Liczba powtórzeń - do 10. Jeśli pojawią się bolesne doznania, należy zrobić sobie przerwę lub rozpocząć kolejne ćwiczenie.

Przydatne sporty

W przypadku skoliozy przydatne są te sporty, w których występują symetryczne obciążenia na bocznych powierzchniach kręgosłupa. To pływanie, kulturystyka, ćwiczenia na drążku, narciarstwo, gimnastyka, fitball. Tenis, piłka nożna, koszykówka, siatkówka, szermierka są kategorycznie przeciwwskazane. Sporty jeździeckie, jogging, jazda na rowerze są niepożądane, zwłaszcza przy skoliozie lędźwiowej i lędźwiowo-krzyżowej.

Masaż

W leczeniu skoliozy stosuje się różnego rodzaju masaże - akupresurę, podciśnienie, segmentarne, tkanki łącznej. Jednak najpopularniejszy jest ten klasyczny, wykonywany przez masażystów z wykształceniem medycznym. W celach medycznych pacjentom przydzielanych jest około 20 sesji z krótkimi przerwami. Są niezbędne do stopniowego dostosowywania się mięśni do powstających obciążeń..

Kiedy można zastosować masaż w leczeniu skoliozy

Masaż jest skuteczny terapeutycznie w przypadku patologii o 1-2 nasileniu. Dzięki ugniataniu, pocieraniu, ruchom wibrującym rozluźniają się mięśnie spazmatyczne, wzmacnia się mięśnie szkieletowe całego pleców, poprawia się postawa. Procesy regeneracji są przyspieszone, ukrwienie uszkodzonych struktur kręgowych w składniki odżywcze.

Czy w przypadku skoliozy można wykonać własny masaż?

Zabrania się samodzielnego masażu deformacji kręgosłupa. Nieprofesjonalne prowadzenie zabiegów masażu może spowodować poważne pogorszenie samopoczucia pacjenta.

W przypadku skoliozy szczególnie polecane są asany zwiększające elastyczność pleców - opcje Supta Padangushthasana, Gomukhasana, Supta Baddha Konasana, Virasana. Pomagają rozluźnić napięcie w okolicy miednicy, niwelują zwiększone napięcie mięśni. Intensywne, dynamiczne ruchy, skręcanie, klasyczne odwrócone asany, w których występuje osiowe (kompresyjne) obciążenie kręgosłupa, są przeciwwskazane.

Przepisy ludowe

Maści, okłady, wcieranie alkoholu i olejków w leczeniu skoliozy są bezproduktywne. Nawet przy długotrwałym, regularnym stosowaniu nie mają żadnego efektu terapeutycznego..

Operacja

Podczas operacji kręgosłup prostuje się za pomocą specjalnych metalowych konstrukcji, a dotknięty obszar jest unieruchomiony. Mocowanie odbywa się za pomocą płytek, prętów, haków, śrub. Aby rozszerzyć kręgi, aby nadać kręgosłupowi prawidłowy kształt, chirurdzy używają przeszczepów kostnych. W zależności od stopnia nasilenia skoliozy, jej lokalizacji operacja wykonywana jest przezklatkowo, grzbietowo lub przez torakofrenolumbotomię.

Możliwe komplikacje

Jeśli pacjent nie szuka pomocy medycznej, po pewnym czasie kości miednicy i klatka piersiowa są zdeformowane. Skolioza predysponuje do rozwoju osteochondrozy i dystonii wegetatywno-naczyniowej, patologii układu sercowo-naczyniowego, oddechowego, moczowo-płciowego. Pacjenci mają osłabioną odporność, więc są bardziej narażeni na choroby zakaźne.

Profilaktyka i rokowanie

Dzięki szybkiemu wykryciu i wdrożeniu złożonej terapii rokowanie jest korzystne. W dzieciństwie możliwa jest pełna odbudowa fizjologicznych krzywizn kręgosłupa. Patologia o dużym nasileniu u dorosłych podlega jedynie leczeniu chirurgicznemu. W niektórych przypadkach nie jest możliwe całkowite wyeliminowanie komplikacji, które już się pojawiły.

Skolioza i wojsko

Podstawą do zwolnienia ze służby wojskowej jest skolioza o 2, 3, 4 stopniu nasilenia, potwierdzona diagnostyką rentgenowską. Młodzi ludzie z patologią stopnia 1 podlegają poborowi do wojska.

Podobne artykuły

Jak zapomnieć o bólu stawów?

  • Bóle stawów ograniczają Twoje ruchy i satysfakcjonujące życie...
  • Martwisz się o dyskomfort, chrupanie i systematyczny ból...
  • Być może wypróbowałeś kilka leków, kremów i maści...
  • Ale sądząc po tym, że czytasz te wersety, niewiele ci pomogły...

Ale ortopeda Valentin Dikul twierdzi, że istnieje naprawdę skuteczny środek na ból stawów! Czytaj więcej >>>

Co to jest skolioza - rodzaje, diagnostyka i leczenie

U dzieci, młodzieży, a nawet dorosłych występują różne zaburzenia postawy. Bez leczenia nieskomplikowane formy zamieniają się w skoliozę - choroba ta powoduje u ludzi trójpłaszczyznową deformację kręgosłupa. Czasami skolioza jest wrodzona: w tym przypadku pozycja kręgosłupa jest upośledzona od urodzenia dziecka.

Co to jest skolioza - definicja

Skolioza kręgosłupa to trwałe zniekształcenie osiowego szkieletu człowieka, które charakteryzuje się bocznym skrzywieniem w stosunku do normalnego położenia kręgosłupa. Co to jest w prostych słowach? Patologia powoduje zmianę położenia części kręgów w wyniku bocznego przemieszczenia w prawo lub w lewo. Wszystkie części kręgosłupa mogą być zaangażowane w patologiczny proces w skoliozie, poza tym, jeśli występuje problem na jednym oddziale, nieprawidłowości występują we wszystkich innych segmentach i innych narządach:

  • skrzywienie w kierunku do przodu lub do tyłu;
  • skręcenie kręgosłupa;
  • wtórna deformacja klatki piersiowej;
  • naruszenie pozycji kości miednicy.

Oprócz problemów z układem mięśniowo-szkieletowym, zaawansowane przypadki choroby prowadzą do uszkodzenia płuc i serca. Najczęściej patologia rozwija się podczas aktywnego wzrostu szkieletu - w wieku 4-7 lat, w wieku 10-15 lat. Często ostry postęp choroby następuje właśnie w tym wieku, zwłaszcza jeśli dziecko ma nawet minimalne zaburzenia postawy. Jeśli to ostatnie można wyleczyć za pomocą prostych ćwiczeń i terapii ruchowej, to w przypadku choroby z różnymi typami skoliozy należy zastosować podejście łączone.

Rodzaje skoliozy

Ponieważ kręgosłup składa się z trzech sekcji, w każdej z nich może rozwinąć się skolioza, w zależności od tego, która jest podzielona na następujące typy:

  1. Cervicothoracic. Jest rzadko obserwowany. Wierzchołek krzywizny opada na 3-4 kręgi w okolicy klatki piersiowej.
  2. Klatka piersiowa lub odcinek piersiowo-lędźwiowy. Częsta, ale ciężka postać - w tym przypadku skolioza może zakłócać funkcjonowanie ważnych narządów, powodować pojawienie się garbu, silny ból pleców.
  3. Lędźwiowy. Nie daje poważnych objawów, przebiega stosunkowo łatwo, postępuje wolno, ale może powodować rozwój osteochondrozy.
  4. Lumbosacral. Rzadko jest rejestrowany, wywołuje niewspółosiowość miednicy, kości krzyżowej, prowadzi do asymetrii nóg.

Rodzaje skoliozy są również podzielone według określonego kształtu krzywizny kręgosłupa:

  • W kształcie litery S - złożona krzywizna z utworzeniem dwóch łuków (skoliotyczny, kompensacyjny), podczas gdy tył przypomina literę o tej samej nazwie;
  • W kształcie litery C - najbardziej „popularny”, powoduje pojawienie się jednego łuku, który jest wyraźnie widoczny przy pochyleniu;
  • W kształcie litery Z - ciężka postać z 3 zgięciami bocznymi, występuje rzadko, można ją leczyć operacyjnie.

Kręgolodzy i ortopedzi klasyfikują skoliozę jako postępującą i niepostępującą. Ponadto wszystkie typy tej patologii są tradycyjnie podzielone na dwie duże grupy:

  1. Skolioza strukturalna. Powoduje trwałą zmianę położenia samych kręgów. Ze względu na skoliozę strukturalną dzielą się na traumatyczne, bliznowaciejące, metaboliczne, osteopatyczne, miopatyczne.
  2. Skolioza niestrukturalna. Prowadzi do zwykłej bocznej skrzywienia kręgosłupa bez rotacji kręgów. W zależności od przyczyny skolioza niestrukturalna może mieć charakter postawy, kompensacyjny, odruchowy, histeryczny..

Co to jest skolioza i kiedy występuje? Zwykle choroba rozwija się w dzieciństwie, dlatego dzieli się na następujące formy: niemowlęce (w wieku 1-2 lat), młodzieńcze (w wieku 4-6 lat), młodzież (w wieku 10-14 lat).

Stopień skoliozy

W zależności od wybranego leczenia istnieją różne stopnie choroby skoliozy. Objawy będą się znacznie różnić, podobnie jak obiektywne wyniki diagnozy. Cztery stopnie skoliozy to:

  1. Pierwszy. Wizualnie niewidoczne, jeśli osoba jest ubrana, a podczas badania może to zauważyć tylko specjalista z obniżoną głową, różnymi wysokościami obręczy barkowej. Zmiany w kręgosłupie są minimalne. Na zdjęciu rentgenowskim odchylenie od naturalnej osi ustala się o 10 stopni lub mniej.
  2. Druga. Kąt odchylenia wzrasta do 11-25 stopni. Krzywizna kręgosłupa nie znika podczas leżenia. Kształt miednicy zmienia się, talia również jest asymetryczna, podobnie jak kontury szyi. Na klatce piersiowej znajduje się niewielki występ, z tyłu - poduszka mięśniowa.
  3. Trzeci. Taka choroba prawie nie nadaje się do leczenia zachowawczego, ponieważ kąt ugięcia wynosi 26-50 stopni. Kark żebrowy staje się wydatny, mięśnie brzucha słabe, a niektóre żebra mogą zapadać się. Objawy są silne, bóle osiągają wysoką częstotliwość.
  4. Czwarty. Ze względu na ostrą krzywiznę kręgosłupa (powyżej 50 stopni) osoba musi zostać poddana operacji. Występuje wyraźny garb i wklęsłość, mięśnie są osłabione i rozciągnięte.

Przyczyny rozwoju choroby

Co to jest skolioza i dlaczego się rozwija? Istnieje ogromna liczba przyczyn choroby, ale są one wyjaśnione tylko w 20% wszystkich przypadków skoliozy. Pozostałe 80% to skrzywienie kręgosłupa o nieznanej etiologii, które występuje w dzieciństwie, częściej u dziewcząt. Przypuszczalnie przyczyną jest niskie napięcie mięśni kręgosłupa, kiedy przy aktywnym wzroście gorset mięśniowy nie jest w stanie utrzymać kręgów w anatomicznie prawidłowym stanie. Czynniki ryzyka w takich sytuacjach to:

Od lat borykasz się z WSPÓLNYMI BÓLAMI bez powodzenia? „Skuteczny i niedrogi środek przywracający zdrowie i ruchomość stawów pomoże w 30 dni. Ten naturalny środek działa tak, jak wcześniej tylko operacja”.

  • spanie na zbyt miękkim materacu;
  • noszenie tornistra w dłoni, a nie na plecach;
  • niewłaściwa postawa w klasie, w domu podczas siedzenia;
  • Siedzący tryb życia;
  • inne formy naruszenia reżimu ortopedycznego.

Skolioza to choroba, która może być nawet wrodzona. Zwykle chore dzieci mają inne schorzenia układu kostnego. Postać traumatyczna występuje po siniakach, złamaniach kręgów lub nieudanych operacjach. Kiedy jedna noga jest skrócona, kręgosłup dostosowuje się kompensacyjnie i bez noszenia specjalnych poduszek na pięty lub butów zaczyna się zginać.

U dorosłych, rzadziej u dzieci, skolioza może być również spowodowana poważnymi chorobami:

  • osteochondroza;
  • osteoporoza;
  • przepukliny;
  • paraliż dziecięcy;
  • zapalenie stawów kręgosłupa;
  • choroby metaboliczne;
  • miopatie;
  • dystrofia mięśniowa.

Objawy skoliozy

Na początku prawie niemożliwe jest samodzielne określenie deformacji skoliozy i zidentyfikowanie choroby. Dlatego warto regularnie pokazywać dziecko ortopedy, aby na umówionej wizycie w terminie zidentyfikować pierwszy etap patologii. Później skolioza już zaczyna powodować nieprzyjemne objawy:

  • wizualnie zauważalna asymetria ramion, łopatek, bioder;
  • silne wybrzuszenie kąta łopatki po jednej stronie kręgosłupa;
  • uczucie sztywności, obecność ciała obcego w plecach;
  • ogólny spadek wydajności, szybsze zmęczenie;
  • zespół bólowy w klatce piersiowej, plecach, dolnej części pleców;
  • zwiększony ból po długim siedzeniu lub pracy fizycznej;
  • z szyjną postacią patologii - bóle głowy, bóle szyi, ramion, ramienia po jednej stronie;
  • podparcie ciała bardziej z jednej strony niż z drugiej.

Wtedy patologia zaczyna powodować jeszcze poważniejsze objawy. Klatka piersiowa jest zdeformowana, na kości pojawia się charakterystyczne zagłębienie, a na plecach wyrasta „garb”. Skręcenie (skręcenie) kręgów może się połączyć. Gdy klatka piersiowa jest uciskana, serce i układ oddechowy działają gorzej. Istnieje ryzyko rozwoju chorób przewodu pokarmowego, układu nerwowego, zmniejszenia rozmiaru kończyn z powodu niedostatecznego ukrwienia.

Diagnoza patologii

Najczęściej początkowe stadia choroby są wykrywane na zaplanowanej wizycie u lekarza. Po zbadaniu i serii testów fizycznych można wykryć krzywiznę. Po tym, jak ortopeda lub kręgowiec oceni stan ciała według następujących znaków:

  • długość obu nóg;
  • symetria dużych stawów;
  • obecność kifozy;
  • stopień ruchomości kręgosłupa;
  • symetria łopatek, obręczy barkowej, mięśni w talii;
  • poprawność konstrukcji klatki piersiowej;
  • napięcie mięśniowe;
  • całkowitą długość kręgosłupa;
  • lokalizacja miednicy, narządy wewnętrzne.

Ponadto pacjent musi zostać wysłany na badania instrumentalne. Aby postawić dokładną diagnozę, wystarczy prosta metoda - prześwietlenie pleców (w pozycji stojącej i leżącej, w tym z rozciąganiem). Zdjęcia będą musiały być wykonywane regularnie, aby w czasie zauważyć wszelkie zmiany w stanie ciała. Dokładny kąt skoliozy bocznej można zmierzyć, śledząc obraz specjalnymi liniami, wzdłuż których można wykonać wszystkie niezbędne obliczenia. Ponadto, zgodnie z obrazem, można wywnioskować, że obecny jest jeden lub więcej zmienionych kręgów:

  • fazowane;
  • zdeformowany;
  • odwrócony na bok;
  • hemivertebrae.

W razie potrzeby częstsze monitorowanie stanu kręgosłupa, aby wykluczyć uszkodzenie z radiografii, wykonywane są inne metody - USG i MRI, a także skoliometria. Dodatkowo wykonuje się rezonans magnetyczny w celu wyjaśnienia przyczyny chorób kręgosłupa oraz w trudnych przypadkach skoliozy.

Leczenie skoliozy - podstawy terapii i specjalne urządzenia

Każde dziecko lub dorosły ze skoliozą powinno regularnie odwiedzać lekarza, aby zauważyć szybki postęp patologii w czasie. W przypadku deformacji klatki piersiowej pacjenta należy zarejestrować równolegle z pulmonologiem i kardiologiem. Leczenie choroby jest zachowawcze, a skolioza jest również leczona operacyjnie. Jeśli zostanie znaleziona przyczyna choroby, podejmuje się wszystkie środki w celu jej wyeliminowania:

  • nosić specjalne wkładki, aby skompensować różnicę w długości nóg;
  • przeprowadzić korektę zaburzeń metabolicznych;
  • wyeliminować dystrofię mięśniową.

W początkowej fazie skrzywienia dobrze pomaga codzienne noszenie gorsetów, korektorów i foteli, aw bardziej zaawansowanych sytuacjach nie są one zdejmowane nawet w nocy. Gorsety przyczyniają się do prostowania kręgosłupa w trakcie jego wzrostu, kształtowania pięknej postawy, ale u dorosłych wykazują mniejszą skuteczność. Gorset dobierany jest w zależności od problemu, najczęściej wymagany jest model piersiowo-lędźwiowy. Przebieg leczenia ortopedycznego wynosi 6-12 miesięcy i musi być połączony z terapią ruchową.

Masaż, terapia ruchowa, terapia manualna

1-2 etapy skoliozy kręgosłupa można skorygować za pomocą terapii manualnej, masażu. W trakcie wykonywania specjalnych manipulacji metody wykonują następujące czynności:

  • zwiększone napięcie mięśniowe;
  • wyrównanie położenia kręgów;
  • normalizacja lokalizacji krążków międzykręgowych, żeber;
  • poprawione krążenie krwi;
  • usunięcie zacisków mięśniowych;
  • eliminacja bólu - bolącego, strzelającego.

Aby utrwalić osiągnięte rezultaty w wyprostowaniu krzywizny należy zastosować terapię ruchową. Jeśli nie wzmocnisz gorsetu mięśniowego, skolioza szybko się powtórzy. Ćwiczenia terapeutyczne poprawią postawę, odciążą kręgi i poprawią procesy metaboliczne. Kompleks należy dobierać indywidualnie, w zależności od ciężkości choroby. Najpierw rozgrzewają i rozciągają, a następnie główny blok ćwiczeń.

Najczęściej jeden cykl terapii ruchowej trwa 3-4 miesiące, następnie dobierane są inne zajęcia, w tym wspomagające. Zaleca się pływać równolegle, ponieważ ten rodzaj aktywności fizycznej wpływa na wszystkie mięśnie jednocześnie. Do 14 roku życia najczęściej wymienione metody leczenia wystarczą, aby całkowicie wyeliminować problem, oczywiście, jeśli stopień choroby nie przekracza 2.

Fizjoterapia i leki

Fizjoterapia w przypadku choroby, takiej jak skolioza, jest koniecznym krokiem. Zabieg pomaga wzmocnić mięśnie, poprawić ukrwienie kręgosłupa, wyeliminować ból, skurcze i sztywność. Najczęściej zalecana jest miostymulacja mięśni - „leniwa gimnastyka”, która jest wykonywana w celu zwiększenia skuteczności terapii ruchowej. Kursy są również przypisane:

Dawno zapomniany środek na bóle stawów! „Najskuteczniejszy sposób leczenia problemów ze stawami i plecami” Czytaj więcej >>>

  • ultradźwięk;
  • magnetoterapia;
  • ozokeryt;
  • parafina;
  • elektroforeza;
  • kąpiele - solne, iglaste.

Terapia farmakologiczna nie jest najważniejsza, ponieważ nie jest w stanie skorygować krzywizny. Ale leki mają silne działanie objawowe i ułatwiają życie pacjenta. Najczęściej NLPZ (Meloxicam, Arkoksia, Ketanov) są przepisywane w celu złagodzenia bólu, wyeliminowania stanu zapalnego w mięśniach. Przy silnym bólu możliwe jest miejscowe podawanie leków znieczulających (nowokaina, prokaina). Aby poprawić funkcjonowanie pni nerwowych, do kursu wprowadzane są witaminy z grupy B w postaci złożonych preparatów (Milgamma, Neuromultivit). Dzieci otrzymują jednocześnie leki z witaminą D, wapniem, olejem rybnym.

Inne metody leczenia skoliozy

Operacja jest zalecana, jeśli kąt skrzywienia kręgosłupa jest większy niż 40 stopni. W łagodniejszych przypadkach może być konieczne leczenie chirurgiczne, ale z pewnych powodów rozwoju choroby (dystrofia mięśniowa, uraz, anomalia w strukturze kręgu itp.). Pozycję kręgosłupa prostuje się do fizjologicznie prawidłowego kąta za pomocą metalowych prętów, płytek, a następnie całkowicie unieruchamia pacjenta. Często wymagane są wstawki kostne między kręgami, na przykład w przypadku występowania kręgów półkręgowych.

Pacjentom pokazano leczenie w sanatoriach jako dodatkowy środek poprawiający krążenie krwi i objawy objawowe. Zalecane są kąpiele, błota, prysznice terapeutyczne, masaże, treningi. Podejmowanie kursów terapeutycznych w sanatoriach pomaga przyspieszyć i utrwalić wyniki, także po operacji.

Terapia środkami ludowymi jest objawową częścią leczenia ogólnego. Tradycyjne metody pomogą złagodzić ból i sztywność mięśni przy skoliozie. Możesz wykonywać kąpiele igłami sosnowymi, wywar z kory osiki, a także wykonywać okłady, masować plecy maściami - wszystko to pomoże szybko wyeliminować skurcze mięśni. Weź również napary ziół leczniczych (szabla, żywokost, dziurawiec) przez 1-2 miesiące.

Zapobieganie chorobom

Aby zapobiec chorobie, istnieją środki zapobiegawcze - można zapobiec skoliozie. Potrzeba:

  • siedzieć poprawnie, chodzić z wyprostowanymi plecami;
  • spać tylko na materacu ortopedycznym;
  • wykluczyć nadwagę, siedzący tryb życia;
  • organizuj dietę zgodnie z zasadami zdrowej diety, jedz więcej pokarmów witaminowych;
  • pływać, narty;
  • podczas siedzącej pracy używaj wygodnych stołów i krzeseł, w razie potrzeby kup specjalne urządzenia na plecy, nogi.

Często w czasie ciąży rozwija się skolioza, dlatego przy skłonności do skrzywienia pleców należy nosić specjalne gorsety i wykonywać terapię ruchową zgodnie z zaleceniami lekarza.

Jak leczyć skoliozę pleców

Skolioza kręgosłupa występuje w mniejszym lub większym stopniu u co trzeciej osoby i jest najczęstszą patologią narządu ruchu. Choroba pojawia się w wieku 8-14 lat i bez niezbędnego leczenia prowadzi do zaburzenia pracy większości narządów wewnętrznych, pogorszenia funkcjonowania kręgosłupa, osłabienia mięśni kręgosłupa i przemieszczenia kości miednicy.

Postęp choroby może spowodować pogorszenie funkcjonowania serca i narządów oddechowych, wywołać deformację mostka i żeber. Dlatego, aby zapobiec powikłaniom, a także dalszemu rozwojowi skoliozy w bardziej dojrzałym wieku, diagnozę i leczenie choroby przeprowadza się w dzieciństwie. W tym celu stosuje się kompleksową terapię, w tym metody fizjoterapii, przyjmowanie leków, prawidłowe odżywianie, regularną terapię ruchową i dostosowanie stylu życia.

Co to jest skolioza

Skolioza to wyraźna deformacja kręgosłupa w stosunku do płaszczyzny czołowej (na boki) i ostatecznie strzałkowa (w kierunku przednio-tylnym). Często chorobie towarzyszy skręcenie trzonu kręgu - skręcenie.

Według Światowej Organizacji Zdrowia skrzywienie kręgosłupa odnosi się do patologii układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej, posiada klasyfikację skoliozy ICD-10 M 41.

Na chorobę częściej narażone są dzieci w okresie aktywnego wzrostu - 4-6 lat i młodzież od 10 do 15 lat. W przypadku skoliozy I stopnia i potwierdzenia rozpoznania na zdjęciu RTG ryzyko progresji choroby znacznie wzrasta. Jednak patologia pierwszego stopnia może również pozostać niezmieniona..

Przyczyny skoliozy

Skoliotyczne skrzywienie kręgosłupa rozwija się głównie podczas wzrostu dziecka, podczas formowania się szkieletu. W większości przypadków choroba ma niepewną etiologię. Według statystyk kobiety kilkakrotnie częściej mają idiopatyczną skoliozę niż mężczyźni..

Inne przyczyny skoliozy obejmują:

  • Niewłaściwa postawa siedząca (pochylenie)
  • uderzenia w plecy i siniaki;
  • stosowanie produktów niskiej jakości;
  • dziedziczna predyspozycja;
  • rak pleców (uszkodzenie kręgosłupa i skóry);
  • otyłość;
  • pasywny styl życia;
  • różne choroby, na które cierpi kobieta podczas ciąży, a także częste nerwowe przeciążenie i stresujące sytuacje;
  • krzywica.

Przyczyną wrodzonej skoliozy są nieprawidłowości w tworzeniu trzonów kręgowych i procesy kolczaste podczas rozwoju wewnątrzmacicznego (na przykład tworzenie się kształtu w kształcie klina lub ich połączenie).

Zgodnie z założeniami większości naukowców patogeneza choroby polega na zniszczeniu chrząstki wzrostu nasadowego, co daje kolejny impuls do wystąpienia deformacji kręgosłupa.

Rodzaje i stopnie naukowe

W zależności od charakteru pochodzenia istnieją dwa główne typy skoliozy:

  1. Wrodzony - skrzywienie powstaje podczas wewnątrzmacicznego rozwoju dziecka.
  2. Nabyta - choroba rozwija się na tle wpływu niekorzystnych czynników, np. W wyniku urazów pleców, osłabienia mięśni kręgosłupa przy siedzącym trybie życia.

Wrodzone powstawanie patologii często rozwija się z powodu przeniesionych chorób wirusowych kobiety w ciąży i ze szkodliwym wpływem na płód terapii lekowej.

Klasyfikacja nabytej skoliozy w zależności od przyczyny:

  • Nerwowo-mięśniowy (porażenny) - występuje po odroczonym poliomyelitis. Uważa się, że jest szybko postępujący, któremu towarzyszy wyraźna skrzywienie boczne, tworzenie się garbu żebra i poważne odkształcenie klatki piersiowej. Występuje w wyniku silnego osłabienia mięśni i nadmiernej ruchomości kręgów.
  • Typ Rachitic - choroba rozwija się na tle niedoboru witaminy D, głównie u małych dzieci.
  • Podstawowy - występuje u uczniów noszących plecak na jednym ramieniu, niewłaściwa postawa na zajęciach.
  • Idiopatyczne - przyczyny choroby nie zostały zidentyfikowane. Skolioza idiopatyczna I stopnia rozwija się częściej w dzieciństwie, w okresie skoków aktywnego wzrostu.
  • Statyczny - deformacja kręgosłupa objawia się głównie w okolicy lędźwiowej. Przyczyną tego typu chorób są zaburzenia układu mięśniowo-szkieletowego..
  • Naprawiona rwa kulszowa lędźwiowa - objawia się ciężką rwą kulszową.
  • Funkcjonalna - rozwija się w wyniku wielu czynników, takich jak choroby narządów wewnętrznych, stany zapalne, przeziębienia i inne schorzenia prowadzące do osłabienia mięśni i nierównomiernego obciążenia kręgosłupa.
  • Torakogenny - skrzywienie okolicy klatki piersiowej, występuje przy urazach i deformacjach klatki piersiowej.

Istnieją inne, bardziej rzadkie typy chorób wynikające z porażenia dziecięcego i patologicznego splatania kręgów..

Wyróżnia się również skoliozę strukturalną i niestrukturalną. Strukturalna postać choroby charakteryzuje się skręceniem kręgów, co prowadzi do deformacji klatki piersiowej i pojawienia się garbu. Zmiany niestrukturalne sugerują brak zmian strukturalnych w kręgach.

U młodych kobiet w okresie poporodowym możliwe jest powstanie skoliozy przeciwbólowej na tle braku wapnia i odżywiania. Ostatnio jest to dość rzadkie.

Ponadto skolioza wyróżnia się charakterem kursu:

  • ostry;
  • chroniczny.

Formy skoliozy kręgosłupa

Istnieją rodzaje skoliozy, które zależą od lokalizacji patologii i płaszczyzny krzywizny:

  1. W kształcie litery C - łukowata krzywizna w jednym z oddziałów. Ten typ nazywany jest skoliozą kompensacyjną, która występuje, gdy jedna noga jest skrócona. Odnosi się do formy niestrukturalnej i zaczyna się powyżej kości krzyżowej.
  2. W kształcie litery S - dwa łuki deformacji, odnotowane jednocześnie w okolicy klatki piersiowej i kręgosłupa. Taka skolioza nazywa się połączoną i występuje częściej u dorastających dziewcząt..
  3. Kształt litery Z - charakteryzujący się odkształceniem w trzech sekcjach, jest najcięższą postacią.
  4. Kifoscoliotic - skrzywienie obserwuje się na boki i do przodu i do tyłu, dodaje się skrzywienie klatki piersiowej i wyraźne pochylenie.

Stopień skoliozy

Stopień skoliozy określa się w zależności od kąta skrzywienia:

  • 1 stopień - odchylenie od osi do 10 stopni, uważane jest za wariant normy i występuje praktycznie u każdego człowieka. Można go wykryć tylko za pomocą zdjęcia rentgenowskiego, nie jest wymagane żadne leczenie.
  • 2 stopnie - kąt ugięcia w płaszczyźnie bocznej kręgosłupa mieści się w granicach 10-25 stopni. W takim przypadku pacjentom przypisuje się specjalną gimnastykę korekcyjną..
  • Skolioza III stopnia - stopień deformacji wynosi 26-40 stopni, pojawia się garb, skrzynia jest zgięta, występują awarie narządów wewnętrznych.
  • 4 stopnie - kąt odchylenia od normy wynosi 41 stopni i więcej, wymagana jest interwencja chirurgiczna.

Aby wybrać najskuteczniejszą terapię, konieczne jest jak najdokładniejsze określenie rodzaju patologii. Najdokładniejszą klasyfikację skoliozy rozważa J. Cobb. Podstawowa diagnoza obejmuje zdjęcie rentgenowskie kręgosłupa. To właśnie prześwietlenie pozwala określić kąt odchylenia kręgosłupa od normy. Aby to zrobić, rysuje się linie od pierwszego kręgu początku krzywizny do ostatniego, a następnie mierzy się promień.

Inną techniką określania stopnia patologii jest diagnoza Chaklina. Za pomocą zdjęcia rentgenowskiego wykonanego w projekcji przednio-tylnej mierzy się wielkość kąta krzywizny i łuku skoliotycznego.

Objawy i rozpoznanie choroby

Objawy skoliozy, w zależności od uszkodzenia jednego z odcinków kręgosłupa:

  • skrzywienie kręgosłupa szyjnego - objawy pojawiają się w postaci bólów głowy, wizualnie umiejscowienie ramion jest asymetryczne;
  • skolioza klatki piersiowej objawia się skrzywieniem klatki piersiowej, nierównościami łopatek, ze znacznym odchyleniem, upośledzoną funkcją oddechową, rozwija się duszność;
  • deformacja kręgosłupa lędźwiowego - nie ma zmian wizualnych, ale już we wczesnych stadiach ból pleców, bardziej wyraźny w dolnej części pleców;
  • forma złożona - oznaki patologii objawiają się bolesnością w obszarze deformacji, zaburzeniami funkcji narządów oddechowych i układu krwionośnego.

Środki diagnostyczne

Skolioza pleców bez niezbędnego leczenia może postępować, wywołując różne powikłania. W celu szybkiego wykrycia choroby wymagane jest poddanie się badaniu.

Skoliotyczną chorobę kręgosłupa rozpoznaje się poprzez oględziny pleców i wykonanie specjalnych badań:

  • najpierw mierzy się długość kończyn dolnych i ruchomość stawów (kolana, kostki i biodra);
  • mierzy się nasilenie kifozy;
  • ocenia się, jak symetryczne są łopatki, barki i trójkąty w talii;
    ujawnić zmiany w klatce piersiowej, obecność garbu żebrowego;
  • ocenia się stan mięśni;
  • ocenia się ruchomość lędźwiową;
  • ocenić obecność lordozy, jej nasilenie;
  • określić położenie kości miednicy;
  • w pozycji leżącej lekarz ocenia skrzywienie, bada mięśnie brzucha, bada narządy wewnętrzne jamy brzusznej.

Po postawieniu diagnozy zaleca się badanie rentgenowskie pleców w różnych płaszczyznach, MRI i CT. Diagnostyka pozwala określić kąt skrzywienia, zidentyfikować rotację kręgów i nasilenie przebiegu.

Wczesna diagnoza skoliozy zapobiega konieczności korekcji chirurgicznej.

Jak rozpoznać skoliozę w domu

Początkowi choroby nie zawsze towarzyszą poważne objawy. Czasami okresowe łagodne bolesne odczucia mogą wskazywać na patologiczny proces w kręgosłupie..

Aby w odpowiednim czasie określić obecność skoliozy w domu, należy bliżej przyjrzeć się swojemu ciału..

Można założyć obecność skoliozy, jeśli barki i łopatki są nierówno ustawione. Przy dużej i nierównomiernej odległości między talią a opuszczonymi ramionami możemy mówić o problemach z kręgosłupem.

Diagnoza jest również sugerowana, jeśli jedna z łopatek wystaje i znajduje się bliżej kręgosłupa. Najbardziej podstawowym jest test z wygięciem do przodu z pozycji stojącej. W tym przypadku wizualizuje się deformację kręgosłupa..

W celu dalszego zbadania i określenia stopnia procesu patologicznego dzieci są pokazywane pediatrze. Dorośli pacjenci są diagnozowani przez lekarza, ortopedę lub kręgowca..

U pacjentów w różnym wieku wykonuje się zdjęcie rentgenowskie, w cięższych przypadkach przepisuje się MRI lub CT, jeśli konieczne jest zidentyfikowanie podstawowej przyczyny choroby. W przypadku upośledzenia czynności oddechowej dorosłym pacjentom przepisuje się fluorografię.

Rozpoznanie choroby nie jest trudne i pozwala na właściwe leczenie.

Jak określić stopień skoliozy

Aby określić stopień skoliozy, lekarze używają promieni rentgenowskich, które mierzą kąty.

Pomiar stopnia bez badań przeprowadzany jest na podstawie egzaminu zewnętrznego:

  • stopień 1 charakteryzuje się różnicą w napięciu mięśni po obu stronach kręgosłupa;
  • 2 stopnie - zauważalne staje się nieprawidłowe położenie kręgów, po dotkniętej stronie obserwuje się hipertoniczność mięśni;
  • 3 stopnie - powstaje garb żebrowy, pojawiają się zmiany w klatce piersiowej;
  • 4 stopnie - ciało jest zauważalnie odchylone w jedną stronę, objawiają się zaburzenia płuc i serca.

Jak leczyć skoliozę

Metody leczenia skoliozy mają swoje własne cechy, w zależności od wieku pacjenta, stopnia odchylenia i rodzaju choroby. Częściej zaleca się leczenie zachowawcze i tylko w niektórych przypadkach przy silnym ucisku narządów wewnętrznych stosuje się leczenie chirurgiczne.

Głównym elementem leczenia zachowawczego jest wykonanie specjalnych ćwiczeń gimnastycznych. Za dość popularną uważa się trójwymiarową terapię skoliozy, w tym specjalne ćwiczenia oddechowe według Schrotha. Zasadą jest wykonanie zestawu ćwiczeń izometrycznych opartych na oddychaniu asymetrycznym. Oznacza to, że prawidłowo wdychając powietrze, pacjent musi kierować jego przepływ w różnych kierunkach. Prawidłowe oddychanie pozwala na nasycenie tkanek odpowiednią ilością tlenu, wzmocnienie gorsetu mięśniowego oraz wyrównanie kręgosłupa.

Inne metody leczenia to masaż, terapia ruchowa, pływanie, fizjoterapia, noszenie gorsetu korekcyjnego i rekonwalescencja uzdrowiskowa..

Czy można wyleczyć skoliozę u dorosłych?

Ostatecznie kręgosłup formuje się do 20 roku życia, dlatego zaleca się rozpoczęcie leczenia w młodszym wieku, w okresie aktywnego wzrostu.

Leczenie skoliozy u dorosłych przeprowadza się w celu wyeliminowania objawów bólu i zmniejszenia objawów wzrokowych. Pełne wyleczenie jest możliwe tylko wtedy, gdy przyczyna choroby jest ukryta w patologiach krążków międzykręgowych.

W każdym razie tylko terminowe leczenie przyniesie pozytywne rezultaty..

Terapia lekowa

Leki są przepisywane w celu wyeliminowania bólu, nasycenia organizmu witaminami i normalizacji procesów metabolicznych.

NLPZ są stosowane w łagodzeniu bólu:

  • Ibuprofen;
  • Ketanov;
  • Diklofenak.

W przypadku naruszenia narządów wewnętrznych i rozwoju krwawienia w przewodzie pokarmowym przepisywany jest omeprazol. Aby wyeliminować nieznośny ból w skoliozie, przepisuje się zastrzyki z nowokainy lub meloksykamu.

Witaminy z grupy B pomogą pozbyć się dyskomfortu i łagodnego bólu.W przypadku współistniejących chorób układu sercowo-naczyniowego Paracetamol jest przepisywany jako środek znieczulający zamiast NLPZ. Witaminy na bazie wapnia i witaminy D służą wzmocnieniu tkanki kostnej.

Reszta korekcji deformacji kręgosłupa odbywa się za pomocą masażu, terapii manualnej, terapii ruchowej i fizjoterapii.

Masaż

Leczenie skoliozy masażem pomaga wzmocnić mięśnie pleców, zmniejszyć nacisk na kręgosłup i poprawić postawę. Zabieg poprawia ukrwienie i dotlenienie tkanki. Manipulacje są wykonywane tylko przez wykwalifikowanego specjalistę.

Terapia manualna

Przy niewielkim odchyleniu kręgosłupa i przemieszczeniu kręgów, stosując terapię manualną, można wyprostować skoliozę jak najbliżej normalnej lokalizacji.

Podczas zabiegu kręgarz oddziałuje dłońmi na poszczególne mięśnie, przyczyniając się do ich rozluźnienia. W rezultacie przemieszczone kręgi opadają na swoje miejsce, a deformacja kręgosłupa maleje..

Noszenie gorsetów

Korekta skoliozy za pomocą gorsetu jest częściej wykonywana u dzieci i młodzieży, ponieważ ich tworzenie się kręgosłupa nie jest pełne. Gorset zmniejsza obciążenie kręgosłupa i koryguje postawę. U dorosłych pacjentów jest rzadko stosowany, wyłącznie w celu złagodzenia napięcia kręgosłupa.

Metody fizjoterapii

Zabieg fizjoterapeutyczny poprawia ukrwienie, wzmacnia mięśnie kręgosłupa, zmniejsza objawy objawowe.

Stosowane są następujące metody fizjoterapii:

  • leczenie falami ultradźwiękowymi;
  • wykorzystanie fal magnetycznych;
  • elektroforeza;
  • zabiegi termiczne (błoto, torf, parafina, ozokeryt);
  • elektryczna stymulacja mięśni;
  • hydromasaż;
  • kąpiele chlorku sodu.

Techniki orientalne

Stosowanie metod terapii orientalnej jest dość popularne. Tak więc leczenie skoliozy w Chinach składa się głównie z różnego rodzaju masaży, akupunktury, ziołolecznictwa, medytacji oraz wdrażania kompleksu gimnastycznego Qigong..

Bardzo często łączy się metody orientalne: na przykład kąpiele ziołowe i akupunkturę. Ziołolecznictwo zajmuje jedno z czołowych miejsc w leczeniu skoliozy. Dla każdego pacjenta leki na bazie substancji ziołowych, czasami składników pochodzenia zwierzęcego są przepisywane indywidualnie..

Ważną rolę w terapii odgrywa również gimnastyka Qigong, polegająca na wykonywaniu powolnych, płynnych i spokojnych ruchów..

Fizjoterapia jest dość przydatna i skuteczna na początku rozwoju patologii i pozwala całkowicie wyeliminować patologiczny zakręt. Wraz z postępem choroby terapia ruchowa jest integralną częścią terapii.

Dzięki codziennej gimnastyce możesz osiągnąć następujące wyniki:

  • zdejmij obciążenie z kręgosłupa;
  • wzmocnić mięśnie pleców;
  • usunąć brak równowagi więzadeł i mięśni;
  • wzmocnić organizm.

W każdym przypadku lekarz wybiera ćwiczenia, które należy wykonywać codziennie.

Operacja

Chirurgiczne leczenie skoliozy jest wykonywane rzadko i tylko w przypadku odchylenia kręgosłupa powyżej 45 stopni. Operacja polega na montażu wyspecjalizowanych konstrukcji wyrównujących krzywiznę. Aby to zrobić, za pomocą konstrukcji metalowych unieruchomione są niektóre kręgi..

Przeciwwskazania

Interwencja chirurgiczna jest przeciwwskazana u osób starszych, a także u pacjentów z chorobami układu oddechowego i krwi.

Wraz z rozwojem skoliozy niektóre sporty są zabronione: tenis, piłka nożna, szermierka, salta, podnoszenie sztangi i inne, które przyczyniają się do nadmiernego obciążenia pleców i kręgosłupa.

Zapobieganie

Działania profilaktyczne polegają na utrzymaniu prawidłowej postawy podczas siedzenia przy biurku u dzieci i przy komputerze u dorosłych, przestrzeganiu reżimu picia, odpowiednim odżywianiu z odpowiednią ilością witamin i minerałów.

Zaleca się spanie na twardym podłożu (materac ortopedyczny), odwiedzanie basenu, zwracanie wystarczającej uwagi na aktywność fizyczną, zapobieganie otyłości. W przypadku długiego siedzenia konieczne jest przerywanie ładowania co najmniej raz na godzinę.

Konsekwencje choroby: dlaczego skolioza jest zła

Nie wszyscy w pełni rozumieją, czym jest skolioza i jak bardzo jest niebezpieczna. Wielu beztrosko wierzy, że nie ma powodu do niepokoju. Jednak tak poważna choroba z czasem może prowadzić do poważnych konsekwencji:

  • ucisk nerwów;
  • obrzęk kończyn dolnych;
  • naruszenie chodu;
  • upośledzona funkcja oddechowa;
  • niewydolność serca;
  • zmiany w normalnej lokalizacji klatki piersiowej;
  • zaparcie;
  • zwiększone oddawanie moczu;
  • tworzenie garbu i kręczu szyi.

Konsekwencje braku terapii skoliozy znacznie obniżają jakość życia, a niekiedy prowokują rozwój depresji.

W większości przypadków skolioza występuje przy słabym rozwoju fizycznym, osłabieniu mięśni i kości. Zapobieganie chorobie jest znacznie łatwiejsze niż leczenie istniejącego problemu. Dlatego zdrowy tryb życia z odpowiednim odpoczynkiem i aktywnością fizyczną pomoże wyeliminować patologiczne skrzywienie kręgosłupa i wzmocnić organizm..